Málsháttur Lengi býr að fyrstu gerð.
|
| Ættkvísl |
|
Eriophorum |
| |
|
|
| Nafn |
|
scheuchzeri |
| |
|
|
| Höfundur |
|
Hoppe, Bot. Taschenb. 1800: 104, plate 7. 1800. |
| |
|
|
| Ssp./var |
|
|
| |
|
|
| Höfundur undirteg. |
|
|
| |
|
|
| Yrki form |
|
|
| |
|
|
| Höf. |
|
|
| |
|
|
| Íslenskt nafn |
|
Hrafnafífa (einhneppa) |
| |
|
|
| Ætt |
|
Cyperaceae (Stararætt) |
| |
|
|
| Samheiti |
|
Eriophorum altaicum Meinshausen; E. capitatum Host; E. scheuchzeri var. tenuifolium Ohwi |
| |
|
|
| Lífsform |
|
Fjölær einkímblöðungur |
| |
|
|
| Kjörlendi |
|
Vex í ýmiss konar votlendi, skurðum, blautum flögum, mýrum, við uppsprettur, læki og tjarnir. |
| |
|
|
| Blómlitur |
|
|
| |
|
|
| Blómgunartími |
|
Maí-júní-júlí |
| |
|
|
| Hæð |
|
0.20 - 0.30 m |
| |
|
|
|
|
|
| Vaxtarlag |
|
Þéttar þyrpingar stráa upp af skriðulum jarðstönglum. Stráin eru sívöl og nokkuð gild, upprétt eða uppsveigð, með stuttum blöðum, 20-30 sm á hæð. |
| |
|
|
| Lýsing |
|
Blöðin eru slétt og flöt í oddinn. Stráblöðin eru stutt og efsta blaðið oft blöðkulaust. Blöðin mjó (1-2 mm), fremur þykk og grópuð neðan til en flöt til enda.
Blóm á stráenda í endastæðu, stuttu axi, fífuhnoðrinn er hnöttóttur í fyrstu en síðar nokkru breiðari en hann er langur. Blómin umkringd hvítum eða gulleitum hárum í stað blómhlífar. Fífan umlukin nokkrum oddmjóum, dökkbrúnum, himnukenndum axhlífum, glærum neðan til en dökkbrúnum efst. Þrír fræflar, frjóhirslur gular og fremur stuttar (1-2 mm). Frævan með löngum stíl og þríklofnu fræni. Hárin stutt í fyrstu en lengjast mikið við aldinþroskun og verða að 2-3 sm löngum svifhárum. Blómgast í maí-júní. 2n = 58.
LÍK/LÍKAR: Klófífa. Hrafnafífa er auðþekkt einni fífu og mjórri blöðum sem eru fullvaxin flöt til enda en ekki þrístrend. Klófífa með nokkrar fífur saman (2-4) og blöðin þrístrend til enda. |
| |
|
|
| Jarðvegur |
|
|
| |
|
|
| Heimildir |
|
1,2,3,9, HKr, http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=1&taxon_id=242101141 |
| |
|
|
| Nytjar |
|
?Nafnið einhneppa er nýgervingur til aðgreiningar frá marghneppu. Sennilegt er, að nafnið hundafífa eigi fremur við þessa tegund en klófífuna og í því felist niðrandi merking, því að erfiðara er að snúa kveiki úr hrafnafífu en klófífu?. |
| |
|
|
| |
|
|
| Útbreiðsla |
|
Algeng um land allt, bæði á láglendi og til fjalla.
Önnur náttúruleg heimkynni t.d.: N Ameríka, Grænland, Evrópa, Asía. |
| |
|
|
|
|